Η μπανάνα πεθαίνει. Σε δέκα χρόνια μπορεί να μην υπάρχει όπως την ξέρουμε σήμερα. Τη σκοτώνει μια φονική αρρώστια που έχει εξαπλωθεί στον μισό πλανήτη, ένας ακατανίκητος μύκητας που απειλεί με αφανισμό καλλιέργειες, φρούτα, αλλά και ανθρώπους στην Αφρική, στην Ασία και στον Ειρηνικό. Πολυεθνικές-κολοσσοί, που προκάλεσαν το πρόβλημα, ξοδεύουν τώρα εκατομμύρια δολάρια για να αποτρέψουν την καταστροφή. Ερευνητές δίνουν μάχη με τον χρόνο για να βρουν τη θεραπεία και να σώσουν ένα είδος που μοιάζει καταδικασμένο από την ίδια του τη φύση. Διότι η μία (και μοναδική!) ποικιλία μπανάνας που καταναλώνουμε στη Δύση είναι εντελώς στείρα. Δεν μπορεί να αναπαραχθεί, ούτε να γίνει από μόνη της πιο ανθεκτική ώστε να επιβιώσει.
Το βίντεο που θα δείτε παρουσιάστηκε από ερευνητές στο NewScientist. Σε μια πιθανή κατολίσθηση από το ηφαίστειο της Αίτνας θα δημιουργηθεί τσουνάμι που θα φθάσει σε ένα ύψος περίπου 40 μέτρων κοντά στην Καλαβρία, και θα προκαλέσει κύματα 8 έως 13 μέτρα υψηλά κατά μήκος των ακτών της Ελλάδας και της Λιβύης, και 2 έως 4 μέτρα υψηλά στα μέρη της Αιγύπτου και της Συρίας.
Η κύρια γενεσιουργός αιτία των τσουνάμι είναι οι υποθαλάσσιοι σεισμοί. Ωστόσο μπορούν να παρουσιασθούν και κατά την διάρκεια μίας ηφαιστειακής έκρηξης αν έχουμε αποκοπή και πτώση ενός τμήματος του ηφαιστείου στην θάλασσα ή μια κατολίσθηση τμήματος εδάφους στην θάλασσα (όπως το 1963 στον Κορινθιακό)
Στην περιοχή μας κατά τα τελευταία εκατό χρόνια, ισχυρά τσουνάμι παρατηρήθηκαν μετά από σεισμούς στη Λευκάδα το 1914 και την Κάρπαθο το 1948. Τα δύο ισχυρότερα και πιο καταστροφικά τσουνάμι στην Ελλάδα στα μεταπολεμικά χρόνια έγιναν στις Κυκλάδες, την Κρήτη και όλο το Ν. Αιγαίο στις 9 Ιουλίου του 1956 (μέγιστο ύψος κύματος 15μ.) μετά από μεγάλο σεισμό (Μ=7,5) στις Κυκλάδες και στις παράκτιες ζώνες του Δυτικού Κορινθιακού κόλπου στις 7 Φεβρουαρίου του 1963 (μέγιστο ύψος κύματος 6μ.) μετά από ασεισμική κατολίσθηση κοντά στο Αίγιο. Και τα δύο αυτά κύματα προκάλεσαν θύματα, ναυάγια και εκτεταμένες καταστροφές.
Τα μικρότερα τσουνάμι που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα είναι περισσότερα από 150. Το πιο πρόσφατο παρατηρήθηκε στη Ρόδο στις 26 Μαρτίου του 2002 και προκλήθηκε πιθανώς από τοπική, ασεισμική, υποβρύχια κατολίσθηση.
Η μπανάνα πεθαίνει. Σε δέκα χρόνια μπορεί να μην υπάρχει όπως την ξέρουμε σήμερα. Τη σκοτώνει μια φονική αρρώστια που έχει εξαπλωθεί στον μισό πλανήτη, ένας ακατανίκητος μύκητας που απειλεί με αφανισμό καλλιέργειες, φρούτα, αλλά και ανθρώπους στην Αφρική, στην Ασία και στον Ειρηνικό. Πολυεθνικές-κολοσσοί, που προκάλεσαν το πρόβλημα, ξοδεύουν τώρα εκατομμύρια δολάρια για να αποτρέψουν την καταστροφή. Ερευνητές δίνουν μάχη με τον χρόνο για να βρουν τη θεραπεία και να σώσουν ένα είδος που μοιάζει καταδικασμένο από την ίδια του τη φύση. Διότι η μία (και μοναδική!) ποικιλία μπανάνας που καταναλώνουμε στη Δύση είναι εντελώς στείρα. Δεν μπορεί να αναπαραχθεί, ούτε να γίνει από μόνη της πιο ανθεκτική ώστε να επιβιώσει.
